Baya uzun ara vermişim ben buraya yeni fark ettim...
Yine buraya gelip bir şeyler yazacağım aklıma gelmezdi o kadar uzun bir ara vermiştim ki yazmaya bir daha gelip bir şeyler yazmam diyordum kendime , ama yine gelip çattı o gece durup durup gözlerimin yaşarmasın dan ve yutkunmaktan yorulduğum için attım kendimi buraya ...
Bu gece Babamı kaybedişimin dördüncü yılı ...
4 yıl 4... Ne de çabuk geçmiş zaman ama neden acımı da biraz olsun geçirmedin be zaman , sadece onunla yaşamayı öğrettin bana.
Evet eskisi gibi her Baba dediğimde onu her andığımda ağlamıyorum artık ondan bahsederken yüzüme yerleşen acı tatlı bir gülümseme aldı gözyaşlarımın yerini ama o boğazıma yapışıp kalan düğümler hiç geçmedi .
Geçtiğimiz yaz hep birlikte gittiğimiz o yazlık yere onsuz ilk defa gittik , yola çıktığımız andan beri içimde anlamsız bir boşluk anlamsızca sanki oradaymış da ona gidiyormuşum gibi bir hisle dolup taştım.
Oraya gider gitmez deli gibi etrafa bakındım sanki bir yerden çıkıp gelecekmiş gibi...
Orası benim gecenin en geç saatlerine kadar korkmadan özgürce dolanıp gezdiğim , denizine hayran olduğum yerdi orası benim çocukluğumdu ve oranın bana hiç bu kadar acı vereceğini düşünmemiştim. Her yerde babam dan hatıralar vardı,arkadaşları oradaydı ama o yoktu içlerinde, her ezan okunduğunda babamın sesini duymayı bekledim, orada hep o okurdu ezanları eskiden...
Her yerde babam vardı anılarımız vardı..
Yokluğuna alıştığımı sanıyordum ama yok zerre kadar alışmamışım alışamam da zaten ...
Allah mekanını cennet eylesin babam .... Çok özledim seni ...
BABAM İÇİN - SABAHATTİN ALİ
“Allahım! .. İşte bugün,
Şu zavallı ömrümün
En matemli bir günü.
Elim böğrümde kaldım,
Ben bugün haber aldım:
Babamın öldüğünü.
Bitti hayatın tadı,
Bu haber bırakmadı,
Dudağımda tebessüm.
Kalbim oyuldu yer yer,
Aman Yarabbi, meğer
Ne acıklı imiş ölüm”
Asya...
